Jaarlijks wordt in Nederland bij ruim 1.600 personen slokdarmkanker (oesofaguscarcinoom) vastgesteld. Het merendeel van de mensen met slokdarmkanker is ouder dan 50 jaar.
Er bestaan verschillende typen slokdarmkanker, afhankelijk van het soort cellen waaruit de kwaadaardige tumor is ontstaan. De meest voorkomende zijn: plaveiselcelcarcinoom en adenocarcinoom.

Het St. Antonius Ziekenhuis biedt als een van de eerste ziekenhuizen in Europa, een nieuwe behandeling (RFA) voor een bepaalde vorm van slokdarmkanker.

Een gezwel in de slokdarm kan op verschillende manieren groeien:

• De tumor kan via de wand van de slokdarm naar boven of naar beneden groeien.
• De tumor kan dwars door de slokdarmwand groeien en doorgroeien naar aangrenzende lichaamsdelen

Slokdarm 

De slokdarm (oesofagus) is een onderdeel van het spijsverteringskanaal. Het grootste deel van de slokdarm ligt in de borstholte. De slokdarm loopt ongeveer midden door de borstholte van de keelholte naar de maag. Het is een buisvormig orgaan, ongveer 20 cm lang en bestaat uit drie delen:

• Het halsdeel: het bovenste deel van de slokdarm dat direct onder de keelholte begint. Het eerste stukje van dit deel is de slokdarmmond. Spieren in deze 'mond' kunnen de slokdarm afsluiten.
• Het borstdeel: het middengedeelte van de slokdarm dat in de borstholte ligt.
• Het buikdeel: het laatste deel onder de borstholte waar de slokdarm overgaat in de maag. Het onderste deel bevat spieren waarmee de slokdarm kan worden afgesloten van de maag.

De wand van de slokdarm bestaat uit een aantal lagen. Van binnen naar buiten zijn dat: een slijmvlieslaag, spierlaag en ondersteunenden bindweefsellaag. In de wand lopen ook zenuwen en lymfe- en bloedvaten.