Nieuws
25 januari 2016

Vrijwilligers ondersteunen patiënten met kans op delier

Sinds een jaar worden patiënten die een kans hebben op een delier (acute verwardheid) op verpleegafdeling A2 begeleid door vrijwilligers. Het idee is dat door extra aandacht voor bewegen, voeding, ontspanning en oriëntatie bij kwetsbare, oudere patiënten de kans op een delier kleiner of zelfs voorkomen wordt. Deze aanpak is gestoeld op het succesvolle Amerikaanse Hospital Elderly Life Program (HELP).  

Risico’s van delier
Oudere kwetsbare patiënten lopen tijdens een ziekenhuisopname een grote kans om een delier te krijgen. Patiënten met een delier kunnen onder meer last hebben van onrust, verwardheid en angstgevoelens. Heel vervelend voor de patiënt zelf en vaak beangstigend voor de familie. Op verpleegafdeling A2 houden speciaal geschoolde vrijwilligers de patiënt gezelschap en stimuleren deze. Doel is dat ouderen tijdens de opname zo actief mogelijk blijven, waardoor het risico op delier kleiner wordt.

De ervaringen van Els en Jessie
Jessie Meuwissen en Els Schokker, vrijwilligers van het eerste uur, vertellen hoe zij dit doen. Jessie: “Wij helpen patiënten contact te houden met het hier en nu door samen dingen te doen. We vragen hen naar hun dagelijkse interesses en gewoontes en sluiten daarop aan. De ene keer lees je de krant met iemand of doe je een spelletje. Een andere keer kijk je samen naar Koffietijd omdat de patiënt dat thuis ook graag doet.” “Of we brengen wat variatie aan in de saaie ziekenhuisdagen, vertelt Els. “Ik ga met sommige patiënten van de afdeling af, even in de centrale hal zitten en samen mensen kijken of een stukje wandelen.”

Ook merken Els en Jessie dat veel patiënten het fijn vinden om hun eigen verhaal te vertellen, over hoogtepunten of juist verdrietige momenten uit hun leven. Els: “De eigen familie kent dit verhaal al en de verpleging heeft hier niet altijd tijd voor. Mensen zijn dan zo blij met iemand die geïnteresseerd is en echt naar hen luistert.” Het werken met verwarde mensen is ook wel spannend. Jessie: “Je weet niet altijd wat je kunt verwachten, maar het is leuk om te kijken hoe je toch contact krijgt iemand. Het is heel mooi om te ervaren als een angstige patiënt door jouw aandacht rustiger wordt en zich weer prettiger voelt.”

Els: “We werken goed samen met de verpleging. Bij elke dienst overleggen we welke patiënten baat kunnen hebben met een bezoekje en waar we rekening mee moeten houden. Wij stappen dus nooit zomaar bij iemand naar binnen. En als het nodig is roepen we natuurlijk de hulp van een verpleegkundige in.”

Positieve resultaten
Internationaal gezien zijn de ervaringen met HELP positief. De studies in Amerika tonen aan dat de inzet van een vrijwilliger helpt om delier te voorkomen. In de Nederlandse studie is dit nog niet overtuigend bewezen. Dit wordt nog verder onderzocht. De ervaringen in het St. Antonius zijn in elk geval zo positief dat de inzet van deze vrijwilligers is uitgebreid naar andere verpleegafdelingen.
Els en Jessie zijn blij met de positieve ervaringen. “We ervaren de positieve reacties zelf, het is fijn als andere patiënten hiermee ook geholpen kunnen worden.”