De naam St. Antonius, waar komt die eigenlijk vandaan?

Antonius werd geboren in Portugal. Hij heet dan alleen nog geen Antonius, maar Fernando. Onzeker is in welk jaar hij precies is geboren, maar meestal wordt 1195 aangehouden. Hij is van voorname komaf. Op zijn 15de gaat hij het klooster in – bij de Augustijnen (een kloosterorde die leeft volgens de regel van Sint Augustinus). Maar hij vindt er niet wat hij zoekt.

Hij ergert zich aan het feit dat monniken en geestelijken zich vooral druk lijken te maken om zaken die niet wezenlijk van belang zijn wanneer je God wilt zoeken. In de zomer van 1220 stelt hij daarom zijn keuze bij en wordt hij Franciscaan, omdat hij geraakt wordt door de eenvoud van het leven van de broeders van Franciscus. Hij ziet dat bij hen de liefde voor de behoeftige naaste de kern vormde. 
Vanaf nu heet hij Antonius. Hij trekt rond als prediker; Hij preekt niet alleen over het geloof, maar hij stelt ook dikwijls de enorme geldzucht van sommigen aan de kaak en de vele misstanden van de kerk.

Vanaf 1228 woont hij in Padua (Noord Italië) en wordt hij overste. En zo is hij bekend geworden als Antonius van Padua.  Daar wijdt hij zich aan de zielzorg en de prediking. De toeloop is groot, mensen beschouwen hem als een levende heilige. Vooral door zijn zorg voor de kwetsbare naaste zijn veel zorginstellingen, en zo ook ons ziekenhuis, naar hem vernoemd.

St. Antonius in Padua
In de zomer van 1231 trekt Antonius zich uit Padua terug. Hij verlangt naar rust. Zijn lichaam is erg verzwakt. Antonius trekt zich terug in een soort cel, een ‘nest’ in een notenboom. In de koelte tussen de bladeren vindt hij troost. Er wordt verteld hoe Jezus in de gedaante van een kind bij hem verschijnt, zich door hem laat omhelzen en zich over het voorhoofd laat strelen. Daarom zien we Antonius vaak afgebeeld met het kindje Jezus op zijn arm. Op 13 juni van dat jaar (1231) sterft Antonius. Nog geen jaar na zijn dood wordt hij al heilig verklaard. En zo kunnen we spreken van Sint Antonius.