Longarts Bekir Karakaya promoveert op syndroom van Löfgren
Patiënten met het syndroom van Löfgren met het afweersysteem aangeduid met HLA-DRB1*03, hebben een goed vooruitzicht op herstel binnen twee jaar. Patiënten met HLA-DRB1*15, hebben vaker de chronische vorm van Löfgren. Dit onderscheid maakt meer gerichte behandeling mogelijk. Dit zijn enkele van de bevindingen van longarts Bekir Karakaya in zijn proefschrift 'Löfgren’s syndrome: genetic associations, clinical course and outcome' waarop hij 7 april in Utrecht promoveerde.
Het syndroom van Löfgren is de acute vorm van sarcoïdose, welk meestal plotseling begint met klachten zoals koorts, vergrote lymfeklieren in de borstkas, pijnlijke rode huidafwijkingen op de onderbenen (erythema nodosum) en ontstoken enkelgewrichten. Het ILD Expertisecentrum in het St. Antonius Ziekenhuis is een verwijscentrum voor sarcoïdose en patiënten met het syndroom van Löfgren.
ILD Expertisecentrum
Karakaya begon in 2008 aan zijn opleiding tot longarts in het St. Antonius Ziekenhuis en werkt vanaf 2017 als longarts in het ILD Expertisecentrum. Tijdens zijn opleiding is hij begonnen met zijn onderzoek naar patiënten met het syndroom van Löfgren, waarbij hij vooral heeft gekeken naar genetische factoren die leiden tot de ziekte en naar de effecten van deze genetische factoren op de functies in de ontstekingscellen.
Test
Ook is tijdens zijn onderzoek een eenvoudige genetische test ontwikkeld om HLA DRB1*03 en *15 aan te tonen. Deze test kan op een eenvoudige en goedkope manier artsen helpen om beter te voorspellen hoe de ziekte bij een patiënt zal verlopen. De meeste patiënten met het syndroom van Löfgren herstellen zonder intensieve behandeling. Al met al laat dit onderzoek zien dat genetische factoren niet alleen een belangrijke rol spelen bij het ontstaan van dit syndroom, maar ook het verloop ervan. Deze kennis kan in de toekomst helpen bij het ontwikkelen van meer zorg-op-maat bij sarcoïdose.