Aandoeningen

Hyperventilatie

Bij hyperventilatie ademt iemand méér dan zijn of haar lichaam nodig heeft.

Hyperventilatie kan acuut of chronisch zijn.

Op deze pagina snel naar

Meer over hyperventilatie

Acute hyperventilatie

Bij deze vorm heeft de patiënt hyperventilatie-aanvallen. Deze zijn eigenlijk een gevolg van acties die bedoeld zijn om het lichaam te beschermen. Als er gevaar dreigt, maakt het lichaam zich klaar om iets te doen, bijvoorbeeld:

  • wegrennen
  • zich verdedigen
  • aanvallen

Daarvoor worden direct alle 'motoren' gestart: het hart gaat sneller slaan, er komt meer suiker in het bloed, en de ademhaling gaat sneller. Deze reacties worden veroorzaakt door stresshormonen. Op een rijtje:

  • Iemand schrikt.
  • Er komen stresshormonen in het bloed (adrenaline, cortisol).
  • Het lichaam maakt zich klaar voor actie.
  • Actie!

Maar soms is er (bijna) geen lichamelijke actie nodig. Bijvoorbeeld: iemand hoort dat hij gezakt is voor een examen. In dat geval kunnen er ook stresshormonen in het bloed komen. Bij sommige mensen kan dan een hyperventilatie-aanval ontstaan.

Als iemand een hyperventilatie-aanval heeft, maakt dat vaak veel indruk. De patiënt herinnert zich de situatie waarin de aanval optrad, bijvoorbeeld in de supermarkt. Als hij later in een supermarkt komt, kan de herinnering ervoor zorgen dat hij meer stresshormonen aanmaakt, en zo de volgende hyperventilatie-aanval veroorzaken. Dat versterkt de angst voor de supermarkt, enzovoort.

Chronische hyperventilatie

Bij chronische hyperventilatie ademt de patiënt, zonder dat hij dat weet, voortdurend te veel. Deze vorm komt vaak voor bij mensen die hoge eisen aan zichzelf stellen en 'altijd stress hebben'.

De klachten zijn lang niet zo duidelijk als bij de acute vorm. Patiënten hebben bijvoorbeeld last van moeheid en slecht slapen, klachten die bij veel aandoeningen voorkomen. Daardoor kan het erg lang duren voor de juiste diagnose gesteld wordt.

Meer informatie

Gerelateerde informatie

Code
LON OD-A-16