Het jasje van... Ronald Wesselink

Ronald is anesthesioloog en intensivist in het St. Antonius Ziekenhuis. Hij werkt zowel op de operatiekamers als de Intensive Care. “We doen het altijd samen. Als team help je iemand door een hele intensieve periode heen. Dat maakt dit werk zo bijzonder.”

Welk jasje draag je?

"Ik draag altijd een OK-pak: een blauw jasje en een blauwe broek, OK-klompen en een paarse muts."

Hoelang draag je dat jasje al?

"Al best lang. Veertig jaar geleden begon ik op een intensive care in Eindhoven. Sinds 1988 werk ik hier in het ziekenhuis. In al die jaren is de kleur van onze OK-pyjama’s een paar keer veranderd: van groen naar beige, weer naar groen en nu al jarenlang blauw. Ook mooi."

Wat zijn je belangrijkste taken in het ziekenhuis?

"Ik ben anesthesioloog en intensivist. Bij ons in het ziekenhuis is een intensivist (de hoofdbehandelaar van de IC-patiënt) altijd een combinatiefunctie. Vaak met anesthesioloog maar ook wel met internist. Ongeveer de helft van mijn tijd werk ik op de intensive care, de andere helft op de operatiekamers. Op de OK zorg ik voor patiënten die geopereerd worden. Ik ben dan verantwoordelijk voor de narcose en ik houd de ademhaling, hartslag en bloeddruk goed in de gaten, zodat de patiënt veilig blijft. Dat kan heel verschillend zijn: van een kind dat buisjes in de oren krijgt tot een patiënt bij wie we de hele nacht opereren omdat de aorta is gescheurd. Het merendeel van de patiënten dat ik op de OK help ondergaat een complexere ingreep. Op de Intensive Care zorgen we voor patiënten die ernstig ziek zijn en intensieve bewaking nodig hebben."

Wat vind je het leukste aan je werk?

Het samenwerken. Op de OK en op de IC werk je altijd in een team. Een groep professionals zet zich samen in om iemand door een heel intensieve periode heen te helpen. Dit is voor patiënten vooral lichamelijk; ze weten er zelf vaak weinig tot niets meer van, maar het is voor het lichaam en de naasten van de patiënt een heel zware periode. Vaak is het heel spannend óf en zo ja hoe iemand van deze afdeling komt. Ik vind het fijn om daar onderdeel van te zijn.

Mooiste momenten?

"Als een patiënt met een grote glimlach wakker wordt. Dit kan na een operatie zijn maar ook na een opname op de Intensive Care. En ook als een patiënt die lang op de Intensive Care heeft gelegen – waarbij we soms niet wisten of het goed zou komen – een jaar later nog eens langskomt. Dan zie je dat alle inspanning de moeite waard is geweest. Ik krijg nog altijd kippenvel als dat gebeurt."